30-04-07

Hoe het allemaal begon

Het begon met een tip; van iemand die ik eigenlijk niet eens zo goed kende. Ik zat niet zo goed in mijn vel, had veel aan mijn hoofd en het ontbrak me af en toe aan moed. Hij raadde me de podcast "van Evy" aan; om mijn hoofd leeg te maken.

Omdat ik zoiezo altijd wel bezig was (en ben) met mijn lijn, maar sporten ronduit haatte, vond ik dat wel een toffe benadering van die oh-zo-nodige beweging. Het noodzakelijke kwaad waar ik niet omheen kon, als ik mijn lijn een beetje in toom wilde houden. Voor het eerst zag ik in dat sport misschien eens als ontspanning kon dienen, in plaats van inspanning. Als het me dan nog zou helpen om mijn figuur een beetje in orde te krijgen, was dat een mooie bijwerking.

Al surfend over het onderwerp steeg mijn enthousiasme en een paar dagen later besloot ik dat ik zou starten. In de winter dan nog wel, want je hoort wel over mensen die in de lente starten, wanneer het steeds mooier weer wordt enzo, en tegen dat het winter wordt, geven ze het op. Als ik in de winter begon, zou ik alvast volgende winter geen excuus hebben om te stoppen. Ken jezelf hé!

Ik trok naar de Runner's Service winkel in Duffel, waar ik na een aantal modelletjes de Omni Grid Pro van Saucony koos, die zat echt als gegoten en was een goede schoen voor mijn overpronatie. Iets waar ik een dag eerder nog niets eens over had gehoord, maar wat op het scherm duidelijk te zien was; mijn enkels zakken helemaal naar binnen als ik geen schoenen aan heb.

Enfin, maandag 18 december 2006 vloog ik erin, op het provinciaal domein De Nekker deed ik de eerste les met Evy. Het was 2.5°C en had vreselijk gemist. Ik zag het eerste gedeelte van de les wel zitten, maar kreeg het al benauwd als ik aan het einde dacht: 3 volle minuten lopen. Ik kon me niet herinneren dat ik dat al ooit had gedaan. Maar tegen mijn eigen verwachtingen in, lukte het!

Het begin was gemaakt en ik vond het zowaar leuk. Twee weken later moest ik naar het Vrijbroekpark verkassen, omdat De Nekker tijdens de kerstvakantie gesloten was. Op Kerstdag ging ik 's morgens vroeg lopen, en ook op nieuwjaarsdag was ik paraat. Stilaan begon ik het steeds leuker en leuker te vinden, en steeds weer verlegde ik de ene grens na de andere. Het park bleek ook een veel leukere plek te zijn, dus besloot ik voortaan daar te lopen.

Sindsdien kijk ik steeds reikhalzend uit naar de volgende training, één week moest ik passen door buikgriep, maar na een weekje herhaling, ging ik door. Niet alleen de eerste reeks van de Start-to-run podcast, maar ook de tweede moest eraan geloven. Inmiddels zit ik in week 8 van de tweede reeks, waardoor ik binnen drie weken 10km zal kunnen lopen. Ongelooflijk, achteraf bekeken.

Ik had 4,5 maanden geleden nooit kunnen geloven dat ik zo vlot zou kunnen lopen, en zeker niet dat ik het zo leuk zou kunnen vinden. Mijn hoofd is nadien zo helder, en dat heerlijke euforische gevoel tijdens en achteraf is zó verslavend! Vorige week liep ik mijn eerste wedstrijd: de Asics Ladies Run van 5km in Antwerpen. De officiële tijd was 28:54, alvast een persoonlijk record!

Momenteel heb ik een aantal doelen, sommige op korte; sommige op lange termijn:

  1. binnen 3 weken 10km kunnen lopen
  2. op 23 september de 10km dwars door Mechelen lopen binnen het uur
  3. mijn hartslag verbeteren (lange termijn)

1) zal zeker lukken, 2) is momenteel moeilijk en hangt samen met 3). Ik zit namelijk met een erg hoge hartslag van nature. In rust vaak tegen de 100 aan, als ik 'smorgen wakker word vaak 120 à 130 en als ik loop zit ik bij 10km/u rond de 190bpm!

In september 2005 heb ik dat uitgebreid laten onderzoeken door een cardioloog in het UZ in Jette. Er was niet echt iets mis, "den aard van 't beestje" en ik had geen "lopershart". Ik mocht wel lopen, maar het zou moeilijk voor mij zijn. Op die moment interesseerde lopen me niet, dus was ik vooral gewoon blij dat ik niet één of andere afwijking had.

Maar ondertussen ben ik dus een echt loperke geworden en wil ik die hartslag in orde krijgen. In de literatuur lees je dat je voor een goede basis onder de 80% van je maximale hartslag moet blijven. Gezien ik bijna 25 ben, is dat voor mij dus 156. Als ik die hartslag wil houden, mag ik (zeker op warme dagen) niet harder lopen dan 7.5 à 8km/u. Traaaaag dus.

Ik zou dat graag eens willen verder laten onderzoeken, want misschien gaat het klassieke regeltje met de leeftijd voor mij niet op. Misschien mag ik wel dieper gaan dan dat. Ik ga dus binnenkort een VO2-max test laten doen. Het feit dat mijn hartslag na 4.5 maand lopen nog niet echt is gedaald, vind ik niet zo positief, ik had toch een daling verwacht.

Het ritme van tijdens de 5km wedstrijd zou ik nooit gedurende 10km kunnen volhouden, mijn hartslag was gemiddeld 193bpm en maximaal zelfs 200bpm (102%!) Niet iets om vaak te herhalen, maar ik wilde absoluut niet laatst zijn!

Ooit heb ik een blog bijgehouden over mijn dieet-leed, dat is inmiddels min of meer stabiel. Ik eet al bijna een jaar volgens het South Beach principe: goede vetten en goede koolhydraten, en voel me daar héél gelukkig bij. Mijn figuur kan nog wel beter, maar ik vertrouw erop dat dit na het vele lopen stilaan wel in orde komt. Bloggen heeft toch iets fijn, zo achteraf teruglezen wat je op bepaalde momenten voelde en deed, dus roep ik hier een nieuw blogje in het leven.

Ik heb al zo veel andere lopers gevonden op de skyblogs, dat het me wel leuk leek om hier mee mijn ervaringen te delen, vooral in de zoektocht naar een manier om die hartslag van mij onder controle te krijgen en, wie weet, ooit de voorbereidingen op een marathon???

Time will tell!

Jess

22:42 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |